De cloud? Wisselend bewolkt, regen of zonneschijn?

Wie had dat ooit kunnen bedenken? Wat is taal toch fascinerend en in beweging! 5 jaar geleden was het woord 'cloud' gewoon een Engels woord voor wolk, maar je kunt nu geen IT tijdschrift of webpagina meer openslaan en je struikelt over het woord Cloud. Smullen voor marketeers! Wat een hit! Daar moet iets achter zitten! Zoek maar eens op 'Cloud computing' op Google: 26,5 miljoen hits!

Waarom is cloud zo'n succes woord geworden en wat betekent dit dan precies? Nou, volgens wikipedia betekent 'cloud computing' het volgende:”.. Cloud computing is het via het internet op aanvraag beschikbaar stellen van hardware, software en gegevens, ongeveer zoals stroom uit het elektriciteitsnet. De cloud (Nederlands: wolk) staat voor het internet en de delen en acties van de applicatie die niet op de machine van de gebruiker plaatsvinden. De gebruiker hoeft op deze manier geen eigenaar meer te zijn van de gebruikte hard- en software en is niet verantwoordelijk voor het onderhoud. De details van de informatietechnologische infrastructuur worden aan het oog onttrokken en de gebruiker beschikt over een “eigen”, in omvang en mogelijkheden schaalbare, virtuele infrastructuur...”
Haal hier de succesfactoren uit: “..geen eigenaar van de hard en software.. ”, en “..niet verantwoordelijk voor onderhoud”.. Zoals water uit de kraan of stroom uit de muur. Makkelijker kan niet. ICT op maat, overal en altijd beschikbaar, betaling alleen voor gebruik, dat is wat aanspreekt en dat is wat we allemaal willen. Goedkoop, geen onderhoud en overal beschikbaar! In plaats van alles binnenskamers op je eigen servers te bewaren komt alle informatie nu 'in de cloud' en eigenlijk maakt het je niet uit waar het staat, als het maar op commando uit de kraan komt.. Tenslotte maken we ons ook niet druk wanneer je het licht aandoet of de stroom nu van een kerncentrale komt uit Duitsland of de nieuwe gasgestookte Maasstroomcentrale in Rotterdam.

Maar nu de werkelijkheid: voorlopig zitten ontzettend veel organisaties nog met een eigen server ruimte, tientallen draaiende servers, onderhoud, stroomverbruik en ga zo maar door. Er is nog een slag te gaan voordat dit allemaal uit de muur komt. Vergelijk dit maar met de doorbraak van telefonie binnen bedrijven, allereerst met je eigen telefooncentrale in de kelder met eigen personeel die met de hand de verbindingen tot stand laten komen, later laat je het over aan professionele telco-providers en kun je met je telefoon de hele wereld over. Echter, voordat dit gerealiseerd kan worden komt er een stukje “Identity management” aan te pas, want achter de schermen wordt wel goed geregistreerd worden wie wat doet, wanneer en hoeveel, want de factuur moet precies per persoon op maat afgerekend kunnen worden. Een service dus, die exact is afgestemd op het individu.
Wat ICT diensten betreft gaat het dezelfde kant op, en daarbij speelt ook de veiligheid een belangrijke rol. Bijvoorbeeld alle gevoelige gegevens in je organisatie zoals privé gegevens van mensen en bedrijfsgegevens die wil je niet zomaar loslaten in de cloud..Dit is nu net het stukje waar je wèl controle over wilt hebben, en wat erg pijnlijk en schadelijk kan zijn als dit publiek wordt. Deze maand ben ik aanwezig geweest bij een 2-daags congres over Identity in the Cloud in het WTC in Rotterdam. Ook hier voornamelijk veel aandacht voor veiligheid en bescherming van privégegevens. Cloud betekent voor veel mensen ‘publiek’, dus zodra je een cloud dienst afneemt ben je aan de goden overgeleverd.. Hoeveel risico neem je dan als je al je identiteitgegevens aan de cloud toevertrouwd? Waar worden eigenlijk die gegevens bewaard? Is dat interessant voor een cloud-oplossing? Maar, stel dat je je gegevens aan Google toevertrouwd; waar dan worden die waarschijnlijk ergens in de USA op een server bewaard. We weten ook dat de privacywetgeving daar in Amerika heel anders is dan hier in Europa. Willen we dat dan wel en hoeveel risico loop je dan? Wellicht wordt het tijd om nu de allernieuwste ICT-term te introduceren: on-prem en off-prem. U raadt het al: ‘prem’staat voor het Engelse woord ‘premesis’ dat zoiets als ‘eigen gebouwen’ betekent. Dus binnen je eigen terrein. Kortom, een cloud-oplossing binnen in je eigen data center zou dan het ei van Columbus zijn. In de cloud, maar wel on prem, en dus veilig! Ben benieuwd hoe deze term zich gaat ontwikkelen. Weet u het nog? een aantal jaren geleden hadden we toch ook nog nooit gehoord van een ‘proprietary’ oplossing? En nu wel toch? Nou, als die kan, dan voorzie ik een gouden toekomst voor “on prem”!

Kortom, als je ervan uitgaat dat ICT dezelfde kan top gaat als de ingebruikname van aardgas of elektriciteit dan ligt het voor de hand dat men ICT diensten steeds meer en meer als een uitbestede service gaat zien. Cloud service dus. Veilig, snel, altijd en overal beschikbaar! Hier gaan we meer van zien, reken maar!

Succesvol overleven met je leveranciers, kan dat?

Heeft u het gelezen op www.nos.nl ? Apple heeft in het afgelopen kwartaal een recordwinst behaald van 6 miljard dollar. Dat had vooral te maken met de groeiende verkoop van iPhones en iPads. Het Amerikaanse bedrijf verkocht ruim 16 miljoen iPhones, wat 86 procent meer is dan in het vorige kwartaal. Van de nieuwe iPad gingen er ruim 7 miljoen over de toonbank! Wat een succes! Dus als je een product hebt dat zo populair is dat iedereen het wil hebben dan zit je goed en is winst gegarandeerd.

Maar hoe verkoop je nu nieuwe producten en hoe maak je die populair? Welnu, dan gebruik je een zogenaamd “channel”. Op z'n Hollands zijn dat dus tussenpersonen die de markt kennen, en namens de leverancier de producten verkopen, en wellicht ook het onderhoud doen. Zulke tussenpersonen hebben de meeste software leveranciers ook, want software is niet zo eenvoudig te onderhouden, moet je installeren. Het 'businessmodel' verloopt dus vaak via partners, die marge maken op de doorverkoop en onderhoud van de producten van die leverancier.

Voor partners die hier specifieke kennis hebben is dit dus een groeimarkt! Was je nog geen iPad dealer dan zou je dat morgen meteen moeten worden! Gelukkig houdt Apple dit strak in de gaten; niet iedereen mag zich zomaar Apple dealer noemen en niet iedereen mag zomaar Apple apparatuur verkopen. De leverancier “beschermt” zijn partners door certificering aan te brengen, specifieke kennis eisen te stellen en ga zo maar door. Een gezonde symbiose waar alle partijen zoals klant, leverancier én de tussenpersoon wat aan hebben. En uiteraard is er voldoende marge onder de streep zodat iedereen zich blij kan voelen en het business model klopt prima!

Maar zoals altijd ligt de concurrent en crisis op de loer! Stel dat je als leverancier je marktaandeel een beetje ziet zakken en de populariteit van je product afneemt.....dan wil je graag wat meer verkopen en dus laat men zich vaak verleiden om de wat 'losser' om te gaan met de spelregels. Bijvoorbeeld een prijs promotie: koop nu en krijg 25% korting! Balen voor iedereen die zich net had ingesteld op het juiste businessmodel, want ook voor de tussenpersoon wordt de marge kleiner! Kortom, tijd voor nog meer actie en vooral de tussenpersonen worden gestimuleerd om extra omzet te gaan maken door bijvoorbeeld extra korting te geven. Of, -wat zeker populair aan het worden is- een extra korting achteraf ! Verkopen kan dan dus bijna onder de prijs want je krijgt toch van de leverancier achteraf een bepaald percentage terug (de 'rebate') en je bent alle concurrenten te slim af!

Helaas is dit ook van tijdelijke aard want als elke dealer of “reseller” zijn rebate bij voorbaat al weggeeft is de klant de enige die profiteert en uiteindelijk verdampen de marges tot niets.. Een korte termijn visie en zeer waarschijnlijk afkomstig vanuit Amerika waar de kwartaal-'targets”, de commissieplannen en bonussen de hoogte van de rebates bepalen..Uiteindelijk zou je kunnen zeggen dat het product op z'n retour is.. De prijzen zijn aan het kelderen, de promoties reizen de pan uit, en de populariteit van het product of leverancier is onder het vriespunt gekomen, en als er niet snel in wordt gegrepen dreigt verkoop of faillissement van leverancier én de tussenhandel.

Herkent u al een beetje het soort bedrijven, producten en tussenpersonen dat hierop van toepassing is? Loop eens een Mobile telefoon shop binnen of -nog sterker- de Free Record Shop ! Geen muziek CD meer te bekennen Alleen nog in een achteraf bakje met 3 voor een €10,-! Alles is over naar Blu-Ray (10€ per stuk nog maar!) en wie weet wat het straks wordt?? Alleen maar interactieve games? Of toch 3D films? In ieder geval heeft FRS op de site een keurige aanbieding voor particulieren om ook via een weblink de producten van free Record Shop te gaan verkopen ! Tot wel 7% aan commissie! Ja ja. Voor hoe lang nog?

Kortom: als je als tussenpersoon een gezonde marge wil blijven houden moet je zeker je leveranciers scherp in de gaten houden, maar vooral concentreren op eigen kennis en kunde! Want alleen als klanten de juiste product keuze, de juiste ondersteuning, goede ondersteuning en support als een toegevoegde waarde en gewaardeerd en populair 'product' beschouwen, alleen dan ben je in staat om als een on-afhankelijke tussenpersoon perfect in te kunnen spelen op wensen van klanten nu en in de nabije toekomst! Denk u hier maar eens over na: Wel eens een Windows 7 desktop op een Apple iPad gezien?

Goede voornemens? Echt wel!

Elke branche heeft zijn eigen taal. In de medische wereld word je om de oren geslagen met woorden die beginnen met 'hypo', 'supra' of 'oligo', of eindigen met het onheilspellende ‘ectomie’ of ‘resectie’. In de ICT doen we niet moeilijk als we het hebben over een VPN-connectie, proprietary, win-win of een SOA. De wereld van de tv echter, is een bolwerk van clichés en stopwoorden, die vaak compleet verkeerd gebruikt worden. Afgelopen weekend keek ik op op dringend verzoek van de kids naar Boer Zoekt Vrouw, Popstars en TVOH. Wat een opgave! Ik had me echt voorgenomen om hier doorheen te komen en dat lukte, maar wel met moeite. Als je nagaat dat de gemiddelde 'commercial break' 11 minuten lang is (met de nodige herrie over wat er volgende week op tv komt) en dat die break zo'n beetje elk half uur langstettert, dan kun je je voorstellen dat ik na afloop bekaf was en blij was met mijn rondje buiten met de hond. Wat mij het meest opvalt in al die programma's is het hedendaagse taalgebruik. Vooral de stoplap "zeg maar", komt te pas en veel vaker te onpas voor. Geen zin zonder "zeg maar"! Absoluut nummer 1 ! Op twee:stopwoordje "Echt" Let maar op! Iedereen zegt het ! Nummer 3 is ongetwijfeld de sufste: "heb ik zoiets van". Zodra iemand dat zegt volgt namelijk altijd een soort toneelstukje: ofwel de persoon geeft een citaat van zichzelf, beeld iets uit, of doet een geluidje !! Jaja echt waar!

Het lijkt alsof meeste mensen zich niet meer zonder voornoemde woordjes kunnen uitdrukken. Zeker de generatie van onder de 30 hebben deze stopfrases helemaal opgenomen in hun systeem, ik ben ervan overtuigd dat ze het niet eens meer zelf horen! Nog eentje dan: nummer 4: "Als ik heel eerlijk ben..." Heel veel mensen beginnen hun zin hiermee. Wat bedoelen ze ermee? Dat ze normaal altijd liegen? Of maar een beetje eerlijk zijn? Of dat er nu een bekentenis volgt? Zeker is dat het aanstekelijk werkt. Uitdrukkingen worden massaal door iedereen overgenomen, worden populair, krijgen een hoogtepunt, en na verloop van tijd worden ze opgevolgd door weer nieuwe uitdrukkingen.

De groei van deze stopwoorden lijkt erg veel op de marketing lifecycle a la Geoffrey A. Moore's boek: Crossing the Chasm. Eerst heb je de early adopters, dus de mensen die als één van de eersten de nieuwe uitdrukkingen of woorden gaan gebruiken. Zij worden de visionairs genoemd. Zodra dit aanslaat, dus het wordt echt populair, dan ervaar je dat plotseling iedereen het zegt, alsof ze het al jaren doen ! Denk hierbij aan het politieke succesnummer "het kan niet zo zijn, dat..."! Deze uitdrukkingen worden al snel "mainsteam". Je hoeft er niets voor de doen, het sluipt gewoon in het taalgebruik en iedereen, op straat en op kantoor, jongen en oud, op tv en in de Tweede kamer, zegt het. Maar uiteindelijk houdt het geen stand, verliest het woord langzaam maar zeker zijn charme en wordt het niet meer gebruikt. De popi turbotaal is dus een stukje tijdelijkheidsgebeuren. Iemand die het nog in zijn hoofd haalt om op de basisschool de uitdrukking als "zij hebben verkering" te gebruiken is (volgens Moore) werkelijk conservatief! “Zij is op hem" is de correcte uitdrukking anno 2010!

Nadeel van dit verhaal is dat je er vanaf nu erg alert wordt op stopwoorden. Voor mij is het bijna een obsessie. Echt wel! Je kunt niemand meer horen praten of je hebt zoiets van… Eerlijk waar, let maar op! Zodra je straks met iemand in contact komt, zeg maar voor lunch of zo, dan heb ik zoiets van "brr". Het kan toch niet zo zijn dat hij zo'n stopwoord gaat gebruiken? Als ik heel eerlijk ben is het niet normaal meer! Afijn, ik heb nog tot 31 december. Daarna begint de tijd van het uitvoeren van alle goede voornemens, en moet het over zijn met de stopwoorden! Echt wel…

De kertsgadgetmania

Kerst is in aantocht en daarmee ook de jaarlijkse terugkerende cadeau-stress: wat geef ik mijn familie? Kon ik vroeger nog wel wegkomen met een mooi hardcoverboek of fraai sieraad, tegenwoordig moet het presentje minstens één App kunnen bevatten, anders is het zooo 2009. Juist: iPods, iPads, iPhones, Tablets, de feestdagen kunnen beter omgedoopt worden tot nationale ‘device-days’. Kinderen in Amerika, zo bericht Automatisering Gids, willen deze kerst het liefst een iPad of een iPod Touch mp3-speler. Let wel, het gaat hier om Amerikanen van 6 tot 12 jaar. Begin volgend jaar brengen Microsoft en Samsung nieuw tablets op de markt. Die missen dus zwaar de kerstboot! Microsoft introduceert in januari 2011 verschillende tablets die draaien op Windows 7 en misschien zelfs Windows 8. Samsung komt met een tablet dat dezelfde maat heeft als een iPad én een uitschuifbaar toetsenbord heeft.

De markt voor mobiele devices is in een enorme stroomversnelling geraakt. En ik vind het geweldig, want diep van binnen ben ik ook een Amerikaans kind van 6 tot 12 jaar! Dat ben ik echter niet, en ik raak dan ook redelijk geïrriteerd door die toetsen die echt alleen ontworpen zijn voor kindervingertjes. Toch is mijn onlangs aangeschafte smartphone binnen enkele dagen mijn favoriete device geworden. En ik ben niet alleen, kijk maar eens rond in de file. In bijna alle (lease) auto’s zie je de bestuurder met hoofd naar beneden turen naar zijn of haar smartphone. Hoezo thuiswerken? Het is file-werken wat de klok slaat! Niet verstandig overigens, maar het kan wel. In ieder geval is mijn inbox helemaal bijgewerkt als ik op kantoor aankom, en dat scheelt toch weer een uur.

Voor de zomervakantie heb ik ook mijn eerste eReader aangeschaft. Inmiddels heb ik er al meer dan 500 boeken op gezet, en ik lees nu 3 boeken tegelijkertijd! Grunberg, Herman Koch en Jack Vance, wat een prachtig trio. Mijn eReader zit tegenwoordig standaard in de tas, waardoor ik, als ik te vroeg ben voor een afspraak, kan lezen. Heel ouderwets eigenlijk, maar vooral heel relaxed. De pockets die ik vroeger fanatiek verzamelde, staan nu allemaal bijeen op mijn eReader. Sentiment in een modern jasje. Het wachten is op de juiste tablet -pc en de nieuwe mogelijkheden van VDI (je weet wel, Virtual Desktop Infrastructure) waarmee je altijd en overal je desktop online beschikbaar hebt. Als deze tablet standaard geleverd wordt met wireless, een apart eReaderscherm en smartphone mogelijkheden dan is de ultieme alles-in-een-gadget gecreëerd. Tot dat moment gekomen zet ik maar een iTas op mijn verlanglijstje voor Kerst, die ik dan trots ronddraag, uitbulkend door mijn onmisbare smartphone, laptop en eReader.

De cloud!! ook iets voor de politiek?

Als je jaren in de IT werkt , is de kans groot je niet helemaal meer weet hoe het er aan toegaat in de echte wereld. Toepassingen die voor IT-ers heel normaal zijn, worden vaak een stapje trager door de rest van de wereld geaccepteerd. Dat is maar goed ook, want tegen die tijd zijn de kinderziektes eruit en zijn er veel aanbieders, die de prijs gezond naar beneden drukken.
De politiek heeft bij mijn weten weinig invloed op de adoptatie van IT-toepassingen. Tot vorige week. Het CDA en GroenLinks vonden dat het tijd werd om een wetsvoorstel in te dienen, dat opkomt voor het recht op flexibele werktijden en thuiswerken. Hun voorstel lijkt op de initiatiefwet uit 1999 die werknemers het recht geeft op een kortere of lange werkweek. Dus dachten deze partijen dat ook dit voorstel wel een groot succes zou worden. De werkgeversorganisatie VNO-NCW vond het echter helemaal niks . De organisatie meldde dat er nu al nauwelijks een beroep wordt gedaan op de wet aanpassing arbeidstijden, die werknemers het recht geeft op parttime werken. Dus zo’n nieuw wetsvoorstel voor thuiswerken zal ook weinig uitmaken, was de conclusie. Het idee is dat werkgevers en werknemers samen een omslag moeten maken als het gaat om thuiswerken. Een model waarbij een werknemer als enige van de afdeling twee dagen per week thuiszit, dat werkt niet. Maar een werkgever die inziet dat werknemers gelukkiger, en vooral productiever worden van minder filestress, en die ook begrijpt dat je werknemers op output in plaats van aanwezigheid van beoordelen, ja, dat werkt wel.
Terwijl de politiek dus op thuiswerken hamert, en ernaar streeft dat de wereld zo iets minder vol files komt te staan, gaat de aandacht van de IT-managers van mijn klanten ondertussen alweer uit naar iets anders. De virtuele wereld! Gebruik maken van applicaties die niet lokaal,maar virtueel draaien en altijd en overal via internet toegankelijk zijn, wordt steeds interessanter. Vooral Amazon is hier erg goed in. Kijk maar op de pagina Amazon Elastic Compute Cloud (Amazon EC2) http://aws.amazon.com/ec2/. Hier is het mogelijk om compleet ingerichte servers als Virtual Machine in de "Cloud" aan te maken en te beheren. Je kunt eenvoudig bandbreedte toekennen en toevoegen, en extra geheugen of extra diskruimte regelen in een handomdraai! Eigenlijk is het dus mogelijk om hier een compleet virtuele computeromgeving in te richten, helemaal compleet, terwijl het aanvoelt alsof -ie in je eigen datacenter staat. Je definieert een server image, je "upload" dit naar Amazon en je 'zet hem virtueel aan"! Op je scherm gaat een groen lampje branden en je server is "up and running"!!
Klinkt erg makkelijk niet?  Je kan naar hartenlust servers erbij , eraf, aan- en uitzetten, configureren, backuppen, kopiëren, kortom alles wat je maar met een server zou willen doen is virtueel mogelijk! Je zou dus in je eentje op je zolderkamer slechts gewapend met één laptopje en internetverbinding de meest grote netwerken kunnen bouwen en aanbieden! Ik stel me dat al helemaal voor: eerst bouw je een bibliotheek met de meest voorkomende virtuele servers, volledig ingericht zoals je die in het echt ook zou inrichten! Dus bijvoorbeeld een Windows 2008 server met Exchange, of Sharepoint, of een Linux server met Sugar CRM volledig ingericht, of een Linux server met ORACLE. En dan ga je diensten aanbieden via een soort menukaartje of tick-boxlijst. Zeg maar wat je wilt, binnen luttele seconden zoeken we de juiste (virtuele) server erbij met de juiste applicaties, et voilá : virtueel op maat beschikbaar alsof-ie om de hoek in je serverruimte staat te snorren.... Géén bewegende onderdelen meer, géén stroomverbruik, en een back-up beheren is niet meer nodig, Amazon regelt het allemaal. Dat is pas Green-IT! De toekomst ziet er geweldig uit voor mens, milieu en budget! En dat dit geen toekomstmuziek is, maar vandaag al realiteit, bewijst niemand minder dan WikiLeaks. Terwijl iedereen over de content van deze website valt, valt het niemand op dat dit een geweldige, goedkoop en gebruiksvriendelijk mode is. Hoe lang gaat het duren voordat de politiek de echte lessen leert van WikiLeaks? Als men eenmaal voorbij de gelekte en genante inhoud kan kijken, wordt WikiLeaks misschien nog eens de basis onder een wetsvoorstel voor het verminderen van BTW voor bedrijven die gebruik maken van Cloud-toepassingen.
Dat kan nog wel jaren duren…...denk ik...

WikiLeaks! Cooler dan een roman van Robert Ludlum

Het is paniek in het land van ambassades en diplomaten. Het is paniek in de wereld dus. WikiLeaks heeft documenten online geplaatst, waarin aantekeningen van Amerikaanse diplomaten staan die beschrijven hoe staatshoofden en ministers zich gedragen, wat hun leuke en vooral ook minder florissante eigenschappen zijn. Nu weten wij allang dat het Italiaanse staathoofd een geverfde ijdeltuit is met veel te veel aandacht voor 30 jaar jongere vrouwen, maar het wordt kennelijk officieel als een diplomaat dit doorbrieft aan het Witte Huis. Angela Merkel kreeg van de Amerikanen het stempel ‘niet creatief’. Interessant is dat. Zou ze lauw hebben gereageerd bij het voorstel voor een spelletje Pictionary? Of, en dit is waarschijnlijker, hield Angela voet bij stuk toen de diplomaten haar voorstelden om de VS meer invloed te geven op de NAVO? Nein, zei Angela, niks ervan. ‘NAVO is Europees’. Dat vinden Amerikanen dus niet zo creatief van Angela.

Ook de Russen krijgen er in de gelekte diplomatieke dossiers van langs. Wellicht bestempelde de VS de Russische leiders ook 50 jaar geleden als criminelen, maar geheime documenten waren destijds veel moeilijker te onderscheppen dan nu. Als een fysieke, dus papieren, map een paar uur verdwijnt omdat er aantekeningen uit overgeschreven worden, springt dit meer in het oog dan de paar seconden die er nu voor nodig zijn om een digitaal bestand te kopiëren. Was voorheen een minuscuul kleine camera, vermomd als aansteker een onmisbare ‘tool’ voor elke bedrijfsspion, tegenwoordig zijn een USB-stick en een wachtwoord voldoende.

Gelukkig zijn de meeste bedrijven goed voorzien van firewalls en hacker-proof software die ervoor zorgen dat onverlaten buiten de digitale poort blijven. Maar wat te doen met werknemers die vrolijk met wat bedrijfsgegevens door die poort naar buiten wandelen. Nog niet openbaar gemaakte jaarcijfers, het volledige klantenbestand, woonadressen van de directie, er zijn van die gegevens die niet direct het einde van het bedrijf betekenen als deze naar buiten komen, maar die wel voor erg veel ongemak zorgen. De vraag is niet meer: wie heeft vandaag de ‘Top Secret & for Your Eyes Only’ -map, maar wíe geef je toegang tot welke digitale bestanden, en waarom. Deze ‘rol’ gebaseerde toegang wordt Identity Management genoemd. Het zorgt ervoor dat werknemers, op basis van regels die bedrijven zelf kunnen aangeven, geautomatiseerd toegang krijgen tot informatie waar ze mee kunnen werken. En niet tot de informatie waar ze buiten de bedrijfspoorten mee kunnen netwerken. Precies weten wie waar toegang tot heeft, en ervoor zorgen dat ook de data versleuteld is, had de VS veel ellende kunnen besparen.

Hoeveel waarde er internationaal wordt gehecht aan (het binnenkamers houden van) staatsinformatie bewijst het arrestatiebevel dat Interpol heeft uitgeschreven tegen de topman van WikiLeaks, Julian Assange. Er blijkt een ware klopjacht geopend te zijn op alles wat WikiLeaks te maken heeft, of is het een heksenjacht? Verrassend dat ze wel energie steken in het aanpakken van Assange, maar niet van de bevindingen en lekken die hij openbaar maakte. Die worden gewoon, naar ouderwets Koude Oorloggebruik, ontkend en ontkracht. Nadat WikiLeaks deze week werd aangevallen door hackers, werd een deel van de website verplaatst naar Amazon Web Services, om vervolgens terug te keren naar de bunker van de Zweedse hostingprovider. Deze bizarre ontwikkelingen komen zelfs in een roman van Robert Ludlum niet voor! Ik hoop dat Julian Assange zich goed heeft verstopt en zich niet laat pakken. Tenslotte is het niet zijn schuld dat de VS haar Identity Management-regels niet op orde heeft…

Een treurig pre-kerst verhaal: klantenservice van Tele2

Een goede klantenservice is de basis van elke succesvol bedrijf. Zonder tevreden klanten en de bijbehorende mond-tot-mondreclame kan een bedrijf dat meer dan één concurrent heeft, wel inpakken. Na alle hemelschreiende verhalen over onheus bejegende klanten die UPC begin 2000 opleverde (wie kent geen vriend/familielid/kennis dat heeft gedreigd met een baksteen de glazen UPC- gevel in te willen slaan) zou je denken dat het correct omgaan met klanten hoog op alle directieagenda’s staat. Maar helaas.
Een jaar geleden verhuisde ik van de ene kant van de stad naar de andere. Tijd om over te stappen op een nieuwe, betere en vooral goedkopere internet- en telefonieprovider. Juist, Tele2. Want zij boden me een internetverbinding van 20 MB. Geweldig! Echter, na de installatie bleek de snelheid erg tegen te vallen. Sterker nog, na diverse metingen bleek dat ik niet verder kwam dan 7 MB! (Doe vooral zelf ook een test op www.bbned.nl/speedtest en ontmasker uw internetaanbieder.)
Nu heeft mijn stad nog niet haar grond verrijkt met de begerenswaardige glasvezel, dus toen de klantenservice meldde dat de 20 MB niet haalbaar was omdat ik "te ver van de centrale woon", leek me dat ook een plausibel antwoord. Tele2 had wel een heel aantrekkelijke aanbieding die mijn probleem in een klap op zou lossen: ‘Nu tot 60 MB internet, bellen èn televisie (digitaal) voor slechts €10 per maand extra!’ Voor zo'n €37,50 per maand zou ik onbezorgd tot 60Mb internet hebben, en, wetende wat het woord ‘tot’ betekent, redeneerde ik dat de 60 MB waarschijnlijk niet gehaald zou worden, maar dan toch zeker wel de zo begeerde 20 MB. En dan ook nog digitale televisie erbij! Ja!
Ondanks vele waarschuwingen van familie en vrienden die me allen op het hart drukten het niet te doen (Als je iets hebt wat werkt BLIJF DAAR DAN BIJ!!!), heb ik toch maar de overstap gewaagd. Tenslotte moest er alleen maar een modem vervangen worden; kabeltje erin, kabeltje eruit en voilà super de luxe surfen en tv kijken met de nieuwe verbinding! Toch?
Op 8 november eindigde mijn huislijke sociale leven. Geen telefoon, geen internet. Ook geen contact met de klantenservice, want die zeggen wel dat ze tot 22.00 uur bereikbaar zijn, maar in de praktijk blijkt dat na 17.00 de boel gesloten is. Echt waar. Na vele opgeofferde vrije middagen, zuchtend wachtend op een Tele2-monteur die ons weer in contact zou brengen met de digitale wereld, blijkt dat de verlosser een meneer van de KPN zou zijn. Helaas zegt de KPN-monteur dat alles goed is wat bekabeling betreft, en verwijst met terug naar Tele2: het signaal komt niet door!Hevig gefrustreerd zie ik de monteur weer vertrekken (en weer vrije middag opgeofferd)!
Terwijl de rekeningen van Tele2 vrolijk blatend op de mat blijven vallen (want de betaling gaat wel door, ik kan schade pas achteraf claimen...) vraag ik mij diep treurig af wat ik moet doen. Opzeggen? Dat duurt vast heel lang. Naar ander provider? Ik moet iets! Dit kan zo niet langer. En dan daagt het mij…UPC! Die schijnt internet via de kabel te kunnen aanbieden.  
P.S. ik ga vanavond maar weer bij vrienden voetbal kijken. ‘Eh, mag ik mijn laptop meenemen? Ik moet nog wat doen en jullie hebben wireless toch?"